Autor pieczołowicie rozkłada mit o większej liczbie ofiar komunizmu niż faszyzmu na czynniki i przy pomocy faktów przywraca mu właściwe proporcje. Pokazuje prawdziwą skalę terrorów – białego i czerwonego, a także zwraca uwagę na nieobecny w opracowaniach sowietologów wątek, że czerwony terror w dobie rozpadu Imperium Rosyjskiego miła gównie znaczenie prewencji kryminalnej. Najistotniejsze jest jednak to, że sam terror nie miał decydującego znaczenia w zdobyciu i utrzymaniu władzy przez bolszewików. Znaczenie decydujące miało poparcie mas.

Andrzej Witkowicz, Le Monde diplomatique / KiP'2008, str. 590