Gdy przysłuchać się wypowiedziom polityków i ekonomistów jasne staje się, że państwo, losy państwa, jego rządów, polityków zależą od rozwoju gospodarki. Wydobycia i zużycia, liczebności i efektywności siły roboczej, obrotów czyli wytwarzania i konsumowania tego co wytworzone. Kondycja państwa jest wprost proporcjonalna od siły tych procesów. Dobry rząd to taki, który zwiększa konsumpcję i napędza gospodarkę, zły to taki co o nią nie dba. Słowa eksperta z TV „ W drugim kwartale sprzedaż samochodów spadła. Rząd musi coś zrobić by sprzedaż wzrosła” wyjaśnia rolę tej instytucji. Nikt nie pyta czy potrzeba więcej samochodów na ulicach, mają być kupione bo Ci co je produkują zasilają państwo podatkami podobnie jak Ci którzy je kupią. Ponieważ państwo nie zna innych wartości swoją efektywność mierzy efektywnością finansową. Dobre państwo to bogate państwo. Szczęśliwy obywatel to bogaty obywatel. Instytucje Państwa mają jeden cel – umacniać państwo. By cel ten osiągać realizują szczegółowe działania takie jak:

- utrzymanie płynność procesów gospodarczych handlu, pozyskiwania i wytwarzania;

- utrzymanie ładu i stabilność społecznej;

- wytwarzanie podniet, umacnianie systemu nagród i kar motywujących społeczeństwo do działania;

- zapewnienie obywatelom warunków do działania;

- redystrybucja pieniędzy dla odrzuconych – nie biorących udziału w procesach.

Państwo potrzebuje mnóstwo pieniędzy by utrzymywać wszystkie swoje instytucje i zaspokoić ich liczne potrzeby. Potrzebuje naszych podatków i podatków firm dla których pracujemy. To dlatego wszyscy musimy wciąż wytwarzać i wciąż konsumować - napędzać i rozwiajć gospodarkę. Ten nie mający końca proces jest oficjalnie promowany jako osiągniecie i wartość stanowi bowiem podtswę materialnego funkcjonowania państwa a więc podstawę poaństwa kalptalistycznego w ogóle.